جایگاه داوران و مشکلات دستمزد ؛
تاریخ: ۲۲:۴۵ :: ۱۳۹۶/۰۵/۲۱
نام نویسنده: شعبان وفایی نژاد
حقوق داوران بین المللی کشتی تحقیرآمیز است !

قضاوت یا داوری یکی از ارکان اصلی ورزش هر کشور است به حمداله چند سالی است که وضعیت حق الزحمه داوران برابر جدول در چه جایگاه آنها پرداخت می شود .

به گزارش مازند اسپرت (مازند ورزش)،قضاوت یا داوری یکی از ارکان اصلی ورزش هر کشور است به حمداله چند سالی است که وضعیت حق الزحمه داوران برابر جدول در چه جایگاه آنها پرداخت می شود .

در کشورمان جایگاه داوران کشتی بین داوران برتر جهان همواره ممتاز بوده است ؛ هم در هیئت رئیسه اتحادیه جهانی کشتی هم مدرسین صاحبنامی داشته اند در بین ۵ کشور ممتازی که بیشترین داوران بین المللی کشتی را داریم همواره داوران خوب ما دیدارهای حساس آسیا و جهان و المپیک را قضاوت کرده اند .

اما در بحث هزینه داوران همه داوران برای ارتقاء درجه کنترل باید از هزینه خودشان به مسابقات کشوری بین المللی و جهانی و قاره ای اعزام شوند ؛ اگر حق الزحمه ای به آنها تعلق بگیرد بسیار ناچیز در حد هزینه بلیت رفت و برگشت پرداخت نمی شود و پرداخت ها هم به موقع نمی باشد در سویی دیگر اهانت به داوران ، عدم رعایت حد فاصله بین تماشاگران با داوران با این همه تفاسیر مظلومیت داوران به آنها توجه نمی شود.

فدراسیون ها نیز همواره از داوران انتظار دارند در مجامع بین المللی اعزام بشوند و آنها قضاوت با اظهار نظر یا حمایت کنند که با روح داوری سازگاری ندارد .

در مسابقات داخلی به طور کلی در انتخابی های استان ها که حق الزحمه ای در کار نمی باشد برای قهرمان استان حق الزحمه تعلق می گیرد که بسیار ناچیز و حتی مسابقات قهرمانی استان و قهرمانی کشور و جام های بین المللی داخلی به طور مثال مسابقات در مشهد برگزار می شود به داوران بین المللی که از استان های دیگر اعزام می شوند روزی یکصد هزار تومان آنهم با حدود یکصد قضاوت بعد از چندین ماه واریز می شود .

بیشترین حق الزحمه داوران ارشد کشتی کشورمان روزی یکصد هزار تومان است در حالیکه برای داوران فوتبال برای ۹۰ دقیقه در لیگ برتر بالای سیصد هزار تومان در نظر گرفته می شود . بنده حداقل از یکی از داوران بین المللی کشتی که چندی قبل استعفا نموده ، علت را جویا شدم که وی پاسخ داد: دریافت حق الزحمه بسیار ناچیز علیرغم اینکه ما را از زندگی ساقط نموده مردم نمی دانند حق الزحمه ما چقدر می باشد باندبازی در اعزام ها و بی برنامگی و عدم امنیت شغلی حق الزحمه داوران از همه رشته های دیگر کمتر می باشد و عدم پرداخت به موقع آن نیز آزاردهنده است .

یکی از داوران بین المللی کشورمان مدعی بود که ما برای حضور در مسابقات کشوری باید ۸ روز از زندگی خودمان بگذریم اما ۴ روز حق الزحمه پرداخت می کنند . وی گفت: ما یک روز قبل از مسابقات باید در محل مسابقات جهت حضور در کلینیک داوری حضور پیدا کنیم بنابراین دو روز قبل از مسابقات حرکت می کنیم و دو روز آزاد ۲ روز فرهنگی و ۴ روز هم قضاوت دو روز هم برگشت می شود ۸ روز اما حق الزحمه برای ۴ روز در کلیه مسابقات بین المللی چه داخلی و چه خارجی هیچگونه حق الزحمه ای به داوران پرداخت نمی شود .

البته در زمان مسئولیت روسای گذشته فدراسیون کشتی به داوران در اعزام ها مبلغ ۳۰۰ دلار حق سفر پرداخت می شد که در شرایط کنونی این حق الزحمه ها پرداخت نمی شود چون فدراسیون بودجه ندارد اما جایگاه داوران بین المللی کشورمان به حمداله کشورمان بیش از همه کشورهای دیگر جهان صاحب داوران بین المللی می باشد .

استان های تهران و مازندران از نظر داشتن داور در صدر همه استان های کشور قرار دارند و وجود داوران بین المللی بسیار موجب عدم رسیدگی به حق و حقوق آنها هم می شود . کمتر شانس حضور در مسابقات بین المللی ، آسیایی ، جهانی و المپیک را پیدا می کنند در صورتیکه همواره از کشورهای ترکیه ، آلمان ، بلغارستان ، آذربایجان ، ارمنستان و … تنها چند داور هستند که در همه اعزام ها شرکت می کنند .

اما در کشورمان داوران بین المللی کیف به دست منتظر هستند تا هر لحظه امکان حضور آنها برای سفرهای خارجی مهیا شد بنابراین همین دلیل است که بسیاری از داوران بین المللی کشتی کشورمان همچون موسی بابایی ، عباس بابازاده ، الطافی ، قدرت نهاوندیان ، عقیل صادقی ، مقیل دوست و عبدالرحیمی به حق و حقوق واقعی خود نرسیده اند .

اما جایگاه داوران مازندرانی در جهان کشتی حبیب اله الطافی از مازندران اولین داور مازندرانی بود که رئیسه کمیته داوران کشتی کشورمان بعد از انقلاب شد اسداله رضایی عضو هیئت رئیسه فدراسیون کشتی در پرونده خود قضاوت مسابقات جهانی را داشته و نیما و علی صادقی ، محمد ربیع پور، عبداله افشار، نهاوندیان ، عباس بابازاده ، محمد علی احمدی ، محمد نژاد ، عقیقی ، رمضان نژاد ، مقیل دوست ، شیرازی، عبدالرحیمی، حسن پور و بسیاری از داوران خوب مازندرانی مایه افتخار ورزش استان بوده اند که متأسفانه به حق خود نرسیده اند .

پاسخی بگذارید