نقدی بر وضعیت رشته پرطرفدار ورزشی؛
تاریخ: ۱۶:۲۹ :: ۱۳۹۶/۰۵/۱۱
نام نویسنده: شعبان وفایی نژاد
چرا از اجرای فنون در کشتی مازندران خبری نیست !؟

کشتی گیران مازندرانی هرگاه به روی تشک مقابل حریفان خود قرار می گرفتند کلکسیونی از فنون را اجرا می کردند برای مازندرانی ها نام و شهرت و قدرت حریفان به هیچ عنوان مانع از اجرای فنون نمی شد .

به گزارش مازند اسپرت (مازند ورزش)،همه علاقمندان کشتی در کشورمان و کشورهای صاحبنام کشتی قهرمانان مازندرانی را به اجرای فنون آنها می شناسند به طور مثال امامعلی حبیبی یک دست و یک پا – عبداله موحد زیرگیری – عسگری محمدیان بارانداز و فن کمر – مجید ترکان زیرسرپا – برادران واگذاری زیرگیری و لنگ ها – محمد حسین دباغی سگگ – سبحان روحی سرزیربغل – سیم خواه کمرگیری – خدر کنده  و فیتو – رسول حسینی زیرگیری های تند و تیز و سگگ دوبل – جعفرزاده فیتو – عسگری محمدیان در ۱۷ سالگی به یومی یاما ژاپنی قهرمان المپیک و جهان فن کمر زد – رسول حسینی با فن کنده بلاکازوف روس را به پل برد – رضا یزدانی همه قهرمانان جهان را درخت کن کرد – ترکان به یوردانف بلغاری انواع فنون را زد – آیت و عزیز واگذاری بر همه قهرمانان ایران از محبی گرفته یا خادم ها را لنگ زدند .

محمد حسین دباغی به آقای سگگ و قفل قیصر جهان لقب داشت رمضان خدر هرگاه اراده می کرد ۱۵ بار فن بارانداز را دور تشک در یک کشتی اجرا می کرد .

در قدیم اگر کشتی گیر حریف خود را هول می داد اخطار می گرفت حالا هول دادن شده فن امتیاز گرفتن همه قهرمانان مازندران در همه مسابقات فنون اصیل مازندرانی و ایرانی را اجرا می کردند هم زیرگیری ها و هم لنگ زدنی ها فیتو – سالتو – تندر – حصیرمال – گاوتاب- اشکل گربه- سر در پی- لنگ مقربی- یک دست و یک کمر-  پلنگ کش- شترمال – گوسفند انداز – بزکش-قفل قیصر – مشق سقا حالا کشتی شده است خوب دفاع کردن نه اینکه خوب حمله ور شدن!

مربیان مازندرانی متأسفانه یا خودشان فنون زیادی بلد نیستند یا اینکه آموزش فنون را بلد نمی باشند انتقال یا آموزش فنون خود یک هنر است که بسیاری از مربیان ما در آن ناتوان هستند سبک اموزش فنون را نمی دانند و شاید خودشان به خوبی اجرای فنون می کردند اما در انتقال آن به کشتی گیران از توانمندی لازم برخودار نیستند.

ما بسیاری از قهرمانان را می شناسیم که صاحب مدال های آسیا ، جهان و المپیک بوده اند اما آموزش فنون را بلد نبودند و استعداد مربیگری نداشتند مثل مرحوم رمضان خدر یا الکساندر مدوید – مرحوم یارگین – امامعلی حبیبی  و پنگین برخی از قهرمانان جهان حتی توان داوری را هم نداشتند و تنها بلد بودند که خودشان کشتی بگیرند.

ما باید برای آموزش مربیان برنامه ریزی کنیم مربیان آموزشی خوبی داشته باشیم اینها می توانند به شاگردان خود به خوبی انتقال دهند و قدرت بیان در آموزش بسیار مهم است و استعدادیابی اهمیت بسزایی در کشتی دارد .

بنده سفری به روسیه داشتم یومین قهرمان جهان و المپیک در تدریس کشتی در مدارس ورزشی تنها به دنبال بدن هایی بود که برای آموزش کشتی مناسب بودند و استعدادیاب واقعی بود فلذا ما باید سلسله مراتب آموزشی را در کشتی تفکیک و آنها را نهادینه و عملیاتی کنیم .

 

پاسخی بگذارید