تاریخ: ۱۰:۳۷ :: ۱۳۹۵/۰۸/۲۲
نام نویسنده: sobhan

مشاور عالی فدراسیون فوتبال و عضو هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال در خصوص اداره فوتبال کشور یادداشتی را در اختیار خبرگزاری فارس قرار داد. به گزارش مازنداسپرت؛ محمود اسلامیان، عضو هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال در خصوص اداره فوتبال کشور یادداشتی را در اختیار خبرگذاری قرار داد که متن آن را در زیر می‌خوانید: بدون تردید ورزش فوتبال […]

خبرگزاری فارس: مسئولان توجهی به حاشیه‌سازی‌ها نداشته باشند/ ای کاش چرخه اقتصادی فوتبال قانونمند می‌شد

مشاور عالی فدراسیون فوتبال و عضو هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال در خصوص اداره فوتبال کشور یادداشتی را در اختیار خبرگزاری فارس قرار داد.

به گزارش مازنداسپرت؛ محمود اسلامیان، عضو هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال در خصوص اداره فوتبال کشور یادداشتی را در اختیار خبرگذاری قرار داد که متن آن را در زیر می‌خوانید:

بدون تردید ورزش فوتبال طی چند دهه گذشته تبدیل به یک موضوع ورزشی اجتماعی و فرهنگی اقتصادی شده که تاثیر گسترده در جامعه دارد. جالب این است که این روند روز به روز توسعه یافته و عمیق‌تر می‌شود. زندگی در گذشته فوتبال امری که توسط بسیاری از پیشکسوتان مطرح می‌شود راه را برای آینده روشن نخواهد نمود. یک جامعه هنرمند جامعه‌ای است که تحولات را شناخته و سهم حداکثری خود را از ان مطالبه نماید.

تجارب کشورها نشان می‌دهد دو امر می‌تواند در توسعه فوتبال کشور مؤثر باشد

۱-علاقه اجتماعی 

به دلایلی که نیازمند یک مطالعه جامعه‌شناس است در تعدادی از کشورها ورزشی مذکور به لحاظ فراگیری ورزش اول کشور است. این امر ریشه در علاقه مردم خصوصا جوانان آن به این امر است. برای مثال می‌توان از کشورهای همچون انگلیس- برزیل- آرژانتین- آلمان و … نام برد. نگاه علاقمند مردم تاثیر گسترده‌ای بر توسعه فوتبال یک کشور دارد. زیرا این علاقه‌مندی می‌تواند باعث کشف استعدادها و تشویق آنان و توسعه اقتصادی فوتبال شود.

آمارها نشان می‌دهد جامعه ایران در صف کشورهایی به حساب آورد که علاقه حداکثر مردم به فوتبال وجود دارد. این امر سرمایه بسیار بزرگی برای کشور جهت توسعه فوتبال است. در مقابل جوامعی وجود دارد که باز به دلایل جامعه شناسی این علاقه در سطوح پایین‌تری قرار دارد. می‌توان در آسیا به هند، چین، پاکستان و مغرب به آمریکا اشاره نمود. علیرغم سرمایه‌گذاری سنگینی دولت آمریکا در امر فوتبال به دلیل در اولویت نبودن این رشته برای مردم شاهد موفقیت زیاد نبوده‌ام. شاید بتوان گفت علیرغم مشکلات زیاد اقتصادی حاکم بر فوتبال کشور علاقه مردم باعث گردیده تا کمبود سرمایه تا حدی جبران شود.

۲- چرخه اقتصادی 

در قرنی زندگی می‌کنیم که به دلیل ارتباطات گسترده اقتصادی کشورها با یکدیگر و امکان سریع جابجایی و فضای رقابتی هیچ موضوع بدون تعریف یک چرخه اقتصادی مثبت قابل ادامه نیست. در ساده و کوچکترین مجموعه‌های فرهنگی، اجتماعی، صنعتی، ورزشی بدون یک چرخه مثبت مالی امکان بقا و ادامه حیات وجود ندارد. شاید ۲۰ و ۳۰ سال پیش امکان باشگاهداری با حداقل منابع امکان پذیر بود. لیکن امروز چنین فرضی وجود ندارد. تجارب کشورهای توسعه یافته در فوتبال نشان می‌دهد حدود ۸۰ درصد منابع باشگاهی از محل حق پخش و تبلیغات (با استفاده از قانون کپی رایت) حاصل می‌شود. فوتبال انگلیس سالیانه حدود یک میلیارد پوند حق پخش دریافت می‌نماید. این رقم در کشورهای همسایه و عربی منطقه از ۶۰ تا ۱۲۰ میلیون دلار است. کشورهای همسایه‌ای که از لحاظ جمعیت و نفوذ فوتبال با ایران قابل مقایسه نیستند.

پیراهن یک فوتبالیست ممکن است در هر سال میلیون‌ها دلار فروش داشته باشد. متاسفانه در کشور ما برای احقاق حقوق فوتبال دو موضوع ذکر شده وجود ندارد. حق پخش حدود ۲۵ میلیارت تومان طی چند سال پرداخت می‌گردد که در مقایسه با کوچکترین کشور همسایه (۲۰۰ میلیارد تومان) رقم ناچیزی است که آن هم طی دو سال گذشته قطع شده است. به دلیل فقدان قانون کپی‌رایت امکان تبلیغات برای باشگاه‌ها در حداقل است زیرا هر تولید کننده‌ای می‌تواند بدون محدودیت البسه یک باشگاه را تولید و به فروش برساند.

فقدان دو زیرساخت ذکر شده و اقتصاد دولتی موجود باعث گردیده باشگاه‌ها توسط بنگاه‌های دولتی اداره شوند. زیرا راهکار اصلی مسدود است. هر چند از گاه بخش خصوصی در صحنه حاضر (استقلال اهواز، سیاه جامگان..) و به دلیل چرخه منفی اقتصادی از صحنه خارج گردیده‌اند.

طی دو سال گذشته شاهد مشکلات عدیده‌ای در باشگاه‌ها جهت تامین منابع مالی بوده‌ایم. متاسفانه نه در رسانه ملی و نه در سایر رسانه‌ها کمتر توجه به مبانی اصولی علل موضوع هستم. ساعت‌ها برنامه‌ها به مسائل روبنایی اختصاص داده می‌شود که لازم هم هست لیکن کمترین توجه به علل اصلی سقوط ادامه دار اقتصادی فوتبال کشور و ریشه‌یابی آن و ارائه راه حل هستیم. نمی‌توان با فوتبال آسیا و جهان رقابت نموده حال آنکه در سه دهه گذشته فکر و زندگی کنیم. فدراسیون کره سالیانه ۱۶۰ میلیون دلار بودجه دارد حال آنکه فرا رسیدن کشور ما به سختی با ۱۵ میلیون دلار می‌رسد.

کشور ما به دلیل علاقمندی مردم پتانسیل بسیار بالایی برای توسعه فوتبال در آسیا و حتی جهان داریم. لیکن چرخه منفی اقتصادی حاکم بر آن امکان توسعه را محدود خواهد نمود. بسیاری از استان‌های کشور که پتانسیل بالالی (فارس،لرستان، هرمزگان، بوشهر، مازندران، گیلان و..) به دلایل اقتصادی نمی‌توانند خروجی داشته باشند. ادامه شرایط موجود فوتبال کشور را با بحران مواجه خواهد نمود. ای کاش برای یک بار و برای همیشه با استفاده از تجارب بین‌المللی و همسایگان تکلیف چرخه اقتصادی فوتبال کشور قانونمند می‌گردید.

این امر احترام به مردم علاقه آنان است شاید کمتر موضوعی را بتوان پیدا نمود که همچنین باعث همدلی، عزت، وحدت، شاد و نشاط در جامعه گردد.

یک هزینه معقول برای فوتبال و تعریف قانونی آن نقدینگی قابل مقایسه با خروجی موضوع در جامعه نخواهد داشت. از مسئولین استدعا دارم توجهی به حاشیه‌سازی‌ها نکنند. اینکه در کشور فوتبالیستی متولد شد که میلیون‌ها دلار ارزش داشته باشد یک افتخار است. امر ضد ارزش نیست بلکه باعث افتخار ایران و ایرانی است. ترکیبی از علاقه وافر جامعه به این ورزش و تعریف اصولی چرخه اقتصاد آن می‌تواند تحولات بزرگی در فوتبال کشور باشد.

محمود اسلامیان مشاور عالی فدراسیون فوتبال/فارس

پاسخی بگذارید