تاریخ: ۸:۱۷ :: ۱۳۹۴/۱۱/۳۰
نام نویسنده: sobhan

به گزارش مازند اسپرتدر کنار رود راین در ایالت شمال راین-وستفالیا در شهر دورتموند ورزشگاهی وجود دارد، که عشق یک ملت و یا شاید جهان در مرکز آن نهفته است. در مرکز مستطیل سبزی وجود دارد که صحنه های باشکوهی را به خود دیده است. بازیکنان بزرگی پای بر آن نهاده اند. دور این مرکز را […]

به گزارش مازند اسپرتدر کنار رود راین در ایالت شمال راین-وستفالیا در شهر دورتموند ورزشگاهی وجود دارد، که عشق یک ملت و یا شاید جهان در مرکز آن نهفته است. در مرکز مستطیل سبزی وجود دارد که صحنه های باشکوهی را به خود دیده است. بازیکنان بزرگی پای بر آن نهاده اند. دور این مرکز را عشاق می پوشانند. عشق به چی؟ بهتر بگوییم عشق به کی. عشق به پیراهن زرد. عشق به باشگاه زرد. عشق به زنبور زرد. به باشگاهشان و به تیمشان. وقتی روی سکو های وستفالن می شینی دیگر محیطی خارج از وستفالن وجود ندارد. جنگ همین جا است. با تمام وجودت بجنگ چه در زمین ، چه روی سکوها. فریاد بزن و بر دل حریف لرزه  بنداز، به قلب دشمن نفوذ کن و بگذار بدانند اینجا وستفالن ، جهنمی برای دشمنان زنبور های زرد است.

ورزشگاه سیگنال ایدونا پارک

وستفالن اشتادیو یا ورزشگاه سیگنال ایدونا پارک، ورزشگاه خانگی باشگاه بورسیا دورتموند است. نام سیگنال ایدونا پارک به خاطر قرارداد اسپانسری است که با شرکت بیمه سیگنال ایدونا امضا شده است و تا سال ۲۰۲۱ اعتبار دارد. نام وستفالن برای ورزشگاه از ایالتی که  ورزشگاه در آن قرار دارد گرفته شده است. این ورزشگاه مشهور ترین ورزشگاه اروپا است. این به شک و عشاقی بر می گردد که روی سکو ها آن جو جهنمی را می سازند. وستفالن بزرگترین ورزشگاه آلمان است با ظرفیت ۸۱٫۳۵۹ نفر. و برای مسابقات اروپایی به علت عدم وجود قسمت ایستاده ۶۵٫۸۲۹ نفر است. جایگاه ایستاده جنوبی ورزشگاه که همیشه پر است حدود ۲۴٫۰۰۰  نفر ظرفیت دارد و به این خاطر به دیوار زرد معروف است.

تا قبل از ساخت وستفالن در دهه ۷۰ بازی های دورتموند در ورزشگاه ردلند برگزار می شد. این ورزشگاه در سال ۱۹۲۶ ساخته شده بود و ۲۵ هزار نفر ظرفیت داشت و فقط ۳٫۰۰۰ صندلی داشت. بعد از ربودن جام برندگان اروپا توسط دورتموند در سال ۱۹۶۶ سران باشگاه به فکر یک استادیومی بزرگتر افتادند. اما شرایط مالی کافی برای ساخت ورزشگاه نداشتند. اما به خاطر اینکه شهر کلن نتواسنت در شهر میزبان جام جهانی ۷۴ قرار بگیرد شهر دورتموند انتخاب شد و باید یک ورزشگاه در این شهر ساخته می شد. این ورزشگاه برای جام جهانی به بهره برداری رسید و میزبان ۳ بازی ار مرحله اول گروهی و ۱ بازی از مرحله نهایی گروهی بود و در تمام بازی ها ظرفیت ۵۴٫۰۰۰ نفری آن پر می شد. در ۲ آپریل ۱۹۷۴ دورتموند به ورزشگاه جدیدش نقل مکان کرد اما آن ها در سال ۷۲ سقوط کرده بودند و تنها تیمی در دسته ۲ بودند که میزبان جام جهانی بوده است. آن ها در سال ۷۶ به بوندسلیگا۱ صعود کردند.

ورزشگاه سیگنال ایدونا پارک

این ورزشگاه در سال ۲۰۰۱ میزبان فینال جام یوفا ما بین لیورپول و آلاوز اسپانیا بود. از سال ۲۰۰۵ اسم ورزشگاه طبق قرارداد سیگنال ایدونا پارک بود ولی در طب برگزاری جام جهانی ۲۰۰۶ به IFA World Cup Stadium Dortmund تغییر پیدا کرد. ۶ بازی جام جهانی ۲۰۰۶ در این جا برگزار شد از جمله اولین شکست آلمان در وستفالن در نیمه نهایی مقابل ایتالیا و اولین بازی تریبیداد و توباگو در جام های جهانی.

این ورزشگاه چهار سقف در تمامی ضلع ها دارد و در قسمت کرنر ها جایگاهی وجود ندارد. بعد از قهرمانی در سال ۱۹۹۷ در لیگ قهرمانان دورتموندی ها به فکر بزرگ کردن ورزشگاه افتادند و ظرفیت را به ۶۸٫۰۰۰ نفر رساندند. و بعد ها ظرفیت ورزشگاه به ۸۱٫۰۰۰ نفر رسید. کارگران هنگامی که در ورزشکاه در حال بازسازی بودند بمبی ۴۵۰ کیلو گرمی را پیدا کردند در عمق ۱ متری خط وسط زمین ورزشگاه پیدا کردند.
برای دسترسسی به ورزشگاه ۳ خط مترو وجود دارد که در دو تا از این خط ها ایستگاه اختصاصی برای ورزشگاه وجود دارد که در روز های بازی باز می شوند.
خیلی از هواداران فوتبال و دورتموند جو ورزشگاه وستفالن را ندیده اند ولی این جو آنقدر موحش و ترسناک است که از راه دور هم قابل احساس است مهم تر از آن در قلب هواداران زنبور ها.

استادیوم وستفالن 2003

پاسخی بگذارید