تاریخ: ۱۹:۵۷ :: ۱۳۹۴/۰۸/۱۷
نام نویسنده: sobhan

ولی رعیت گفت: باشگاه داری به عنوان یک صنعت تلقی نمی شود/ پارچه نساجی را نمی شناختند اما باشگاه نساجی را می شناختند/ تجلیل از وزرشکاران در شان آن ها نیست/ دخالت در ورزش با حمایت متفاوت است/ گردشگری ورزشی فضای پر درآمد واشتغال زایی است. اشاره: به گزارش مازند اسپرت ؛ ولی رعیت را […]

rayat.shunisht1ولی رعیت گفت: باشگاه داری به عنوان یک صنعت تلقی نمی شود/ پارچه نساجی را نمی شناختند اما باشگاه نساجی را می شناختند/ تجلیل از وزرشکاران در شان آن ها نیست/ دخالت در ورزش با حمایت متفاوت است/ گردشگری ورزشی فضای پر درآمد واشتغال زایی است.

اشاره:

به گزارش مازند اسپرت ؛ ولی رعیت را عموما” چهره ای مرتبط با حوزه صنعت و اقتصاد و اشتغال می شناسند، اما باید اذعان داشت او فعالیت های ورزشی هم دارد و چند سالیست عضو و رییس هیئت مدیره باشگاه فرهنگی-ورزشی سایپاست. درباره ورزش مازندران، به خصوص وضعیت ورزش قائم شهر با این نماینده اسبق مجلس به گفت و گو نشستیم.

باشگاه سایپا در ۴ حوزه حضور دارد

* شما رییس هیئت مدیره باشگاه سایپا هستد. چند سال است که در این باشگاه حضور دارید؟

رعیت: من ۸-۷ سالی است که در هیئت مدیره باشگاه سایپا حضور دارم. اعضای هیئت مدیره باشگاه پنج نفرهستند، شامل فیاض زاهد، سجادی قهرمان اسبق دونده و میدانی، معینیان، بیت الله رضاییان و من.

* به نظر شما موفقیت یک باشگاه در داشتن چه عامل هایی است؟

رعیت: ما موفقیت باشگاه را در سه عامل می دانیم: اول هیئت مدیره که هدایت باشگاه را تحت منابع مالی بر عهده دارد، دوم انتخاب سرمربی و کادر فنی وسوم بازیکنان.

*باشگاه سایپا در چه حوزه های فعال است؟

رعیت: سایپا در ۴ حوزه ورزشی فوتبال ( پایه، نوجوانان، جوانان و امید)، رالی، والیبال و کشتی فعالیت می کند.

*نظر شما در خصوص عملکرد کادر فنی تیم سایپا چیست؟

رعیت: سرمربی ما آقای دکتر جلالی، فرد با دانش، نجیب واخلاق مداری است. تا هفته یازدهم هم در رده هفتم جدول قرار داریم. خوشبختانه حاشیه ای هم در این بخش نداشتیم. در تیم سایپا بازیکنان توانمند مازندرانی نظیر سایر باشگاه های فوتبال لیگ برتر حضور فعال وگسترده ای دارند.

باشگاه داری به عنوان یک صنعت تلقی نمی شود

* ورزش مازندران علی رغم قدمتی که با توجه به تیم های پر آوازه نظیر نساجی دارد، موفق به حضور در لیگ برتر نمی شود. شما از چهره هایی هستید که با توجه به حضور در هیئت مدیره باشگاه سایپا علاوه بر سیاست، دستی در ورزش هم دارید. به نظر شما علت اصلی این موضوع چیست؟!

رعیت: تیم های ورزشی وقتی در سطح استان و کشور مطرح می شوند به تیم های پر هزینه ای مبدل می شوند. معمولا در کشور ما باشگاه داری به عنوان یک صنعت تلقی نشده است که تیم ها صنعتی اداره شوند. عموما در کشور ما باشگاه های ورزشی، وابسته به بنگاه های اقتصادی هستند. بنگاه های اقتصادی که دچار مشکل می شوند، بالطبع باشگاه ها هم دچار مشکل می شوند.

باشگاه نساجی وابسته به صنعت نساجی بود، صنعت نساجی در سال های اخیر دچار بحران اقتصادی شد که حتی در پرداخت حقوق کارگران هم اختلال ایجاد کرد، به همین دلیل نمی توانست باشگاه داری انجام دهد و باشگاه را به آقای پرهام واگذار کردند وآقای پرهام هم خواسته هایی نظیر واگذاری زمین را داشت تا بتواند تاسیسات و فضای ورزشی دایر کند که هنوز از سوی استانداری این واگذاری صورت نگرفت. متاسفانه مقامات استان همراهی وهمکاری مستمری را در این زمینه نداشتند.

* در مازندران برادران حسن زاده باشگاه خونه به خونه را راه اندازی کردند و یا باشگاه هایی نظیر کاله و همین پرهام که تیم داری انجام می دهد. این ها در برهه ای به دلیل برخی مشکلات از باشگاه داری انصراف می دهند و دوباره برمی گردند. به نظر شما چگونه می توان از این ها حمایت کرد؟!

رعیت: تیم های ورزشی که در عرصه استان و یا کشور وارد می شوند، تیم های هزینه بری هستند. از توان بخش خصوصی خارج است که به تنهایی بتواند کار وسیعی انجام دهد. از این جهت لازم است تا برای ایجاد ساختار، حمایت های اولیه از باشگاه های ورزشی صورت گیرد. بخشی از این ساختارها ممکن است فضا و امکانات ورزشی باشد. اگر شرایطی فراهم شود فضای ورزشی را دولت اجاره کند یا به بخش خصوصی کمک کند آن را اداره کند، بخش خصوصی می تواند باشگاه داری در خور شانی انجام دهد.

پارچه نساجی را نمی شناختند اما باشگاه نساجی را می شناختند

*بر خلاف بسیاری از کشورهای اروپایی، باشگاه های ورزشی در ایران حرفه ای تعریف نشدند و لازم است از بیرون به آنها بودجه ای تزریق شود. البته در برخی موارد نادر کارهایی نظیر تاسیس دانشگاه یا نوشیدنی توسط باشگاه هایی نظیر پرسپولیس با استفاده از برند باشگاه صورت می گیرد. در استان مازندران چگونه می توان از این ظرفیت بهره برد و به نوعی به تجاری سازی رسید؟

رعیت: امروز توجه به این مورد نیازمند توانمند سازی بخش خصوصی است. اگر به بخش خصوصی کمک بکنید تا به توانمندی لازم برسد، می تواند از برند باشگاه هایی نظیر نساجی استفاده کند و به تجاری سازی برسد. این تجاری سازی علاوه بر ایجاد اشتغال، زمینه حل شدن بخشی از مشکلات باشگاه ها را هم فراهم می کند.

نساجی مازندران طرفداران وهوادارانی دارد که علاقه مند به نام، پیشینه و برند نساجی هستند. اگر کالا و یا محصولی به نام نساجی عرضه شود، مورد توجه قرار می گیرد.

در گذشته بخشی از محصولات نساجی مازندران با برند نساجی در کشور قابل عرضه بود. در حقیقت افراد پارچه نساجی را نمی شناختند اما باشگاه نساجی را می شناختند. آن محبوبیت، مشتریانی ایجاد می کرد. الان هم برای ماندن این نام باید به بخش خصوصی کمک کنیم تا بتواند تیم را تحویل بگیرد و اداره کند. بخشی از اداره تیم نیازمند برنامه بلند مدت است. این برنامه می تواند از طریق فروش بازیکن، داشتن مدارس فوتبال و نگاه به ورزش های پایه ای از جوانان، نوجوانان، امید و بزرگسالان در کنار تجاری سازی و عرضه محصولات باشد.

تجلیل از وزرشکاران در شان آن ها نیست

*در جویبار جام باشگاه های جهان برگزار می شود وقهرمانان بی نظیری در عرصه کشتی از استان مازندران راهی مسابقات جهانی والمپیک شده، مدال کسب می کنند. به نظر شما حمایت های لازم از این رشته صورت می گیرد؟ چگونه می توان برنامه بلند مدتی تدوین کرد تا در دراز مدت به مشکل بر نخوریم؟

رعیت: امکانات، فضای ورزشی و کمک به مربیان ورزشی از مهم ترین بخش هایی است که باید مورد توجه قرار گیرد. در جویبار سال های سال است که قول دادیم یک سالن ورزشی در خور شان برای کشتی دایر کنیم وهنوز این وعده عملیاتی نشده است. این حداقل انتظار مردم جویبار است. کشتی در تمام شهرهای مازندران رشته پر طرفداری است اما منشا واقعی آن جویبار است. جویبار در مسابقات آسیایی، جهانی والمپیک توانست مدال های خوبی به دست آورد. مسئولان هم قولی دادند سالن ۵۰۰۰ نفری دایر کنند که این قول عملیاتی نشد.

از طرف دیگر تیم های ورزشی باید در انتخاب کشتی گیران خود از کشتی گیران حوزه جویبار و حوزه مازندران استفاده کنند تا باعث امیدواری وتقویت کشتی گیران مازندران شوند.

بازیکنان غیر از حضور در مسابقات در اختیار باشگاه های ورزشی نیستند. گاهی در برخی مسابقات مدال هایی به دست می آورند و گاهی هم مغلوب و در دراز مدت فراموش هم می شوند.

*در برخی شهرها تندیس بزرگان ساخته می شود و از بازیکنانی نظیر کریم باقری، علی دایی و حسین رضا زاده قدردانی صورت می گیرد. اما در مازندران حتی باشگاه در خور شانی در خصوص مثلا” وزنه برداری نداریم. نظر شما در این خصوص چیست؟

رعیت: من کاملا قبول دارم که تجلیل ها در خور شان نیست. مثلا” در خصوص جهان پهلوان سلیمی تنها کاری که صورت گرفت بلوار قائم شهر به ساری به نام جهان پهلوان سلیمی نامگذاری شد. باید ورزشکاران در جامعه ورزشی الگو شوند. باید ورزشگاه ها، سالن ومکان های ورزشی را با نام این عزیزان ایجاد و از ظرفیت های این افراد در پرورش نسل جدید استفاده کرد، نه این که یک مکان ساخته شده را به نام این ها کنیم. این عزیزان پهلوانان نسل خود بودند که در زمان خود درخشیدند. امثال پهلوان سلیمی افتخار این شهر و کشور هستند. همه کشورها از افتخارات خود به نحو احسن استفاده می کنند.

دخالت در ورزش با حمایت متفاوت است

*برخی نمایندگان مجلس با ورود به دوره نمایندگی علی رغم شعارهای قبلی خود مدعی شدند که با ورود به ورزشگاه ها، جو استادیوم ها ومکان های ورزشی سیاسی می شود. به همین دلیل از رفتن به میادین ورزشی سرباز می زنند. تحلیل شما از این دیدگاه چیست وآیا این دیدگاه را قبول دارید؟

رعیت: من این دیدگاه را هرگز قبول ندارم . باید از ورزش حمایت کرد. حمایت از ورزش باید همه جانبه باشد. بخشی از حمایت ها شامل حضور در مکان های ورزشی است. این حمایت ها گاهی در قالب احداث مکان های ورزشی، بعضی اوقات در قالب حمایت از تیم های ورزشی ، نشست با گروه های ورزشی و بررسی مشکلات آنان وحل مشکلات است که باعث امیدواری چهره های ورزشی می شود. آن چیزی که موجب ناخرسندی در ورزش می شود دخالت در امر ورزش است. دخالت در امر ورزش با حمایت متفاوت است. دخالت سبب ناحق شدن یک حق می شود که البته گاهی در عرصه ورزشی اتفاق می افتد وسبب دلسردی می شود.

گردشگری ورزشی فضای پر درآمد واشتغال زایی است

*باتوجه به ظرفیت های مازندران در عرصه ورزشی و نو پا بودن گردشگری ورزشی، چگونه می توان از این ظرفیت در استان مازندران استفاده کرد؟

رعیت: اولا باید به معروفیت توجه کرد مثلا کشتی را از طریق جویبار می شناسند، ثانیا ایجاد فضا برای پذیرایی است. برای استقبال از گردشگر باید امکاناتی برای حضور تیم های گردشگری باشد. به نظر من تاکنون این اتفاق نیفتاده، ولی باید این فضا را ایجاد کرد؛ یعنی علاقه مندان به این رشته هدایت نمی شوند که مثلا دریا فضای گردشگری ورزشی هم دارد. یا مثلا در ترکیه کمپ های ورزشی وجود دارد که سبب جذب تیم ها از سایر کشورها می شود.

معمولا بازیکنان باید در پایین ترین و بالاترین سطح و ارتفاع از زمین تمرین کنند تا بدن شان عادت کند که در این بخش هم می توان به دریای مازندران و کوهستان های اطراف توجه ویژه داشت. هم چنین می توان امکاناتی را فراهم کرد تا اردوی تیم های ورزشی در مازندران برگزار شود. گردشگری ورزشی فضای پر درآمد واشتغال زایی است.

پاسخی بگذارید