پیام خداحافظی پهلوان مازنی ؛
تاریخ: ۱۴:۵۴ :: ۱۳۹۸/۰۴/۰۸
نام نویسنده: علی احمدی
قاسمی: هر آمدنی رفتنی دارد/ تصمیم سختی گرفتم

دارنده مدال‌های نقره و برنز کشتی آزاد المپیک گفت: هر آمدنی یک رفتنی دارد.

به گزارش مازند اسپرت (مازند ورزش)،کمیل قاسمی بعد از خداحافظی از دنیای قهرمانی و وداع با تشک کشتی گفت: هر آمدنی یک رفتنی دارد. از مردم به خاطر حمایت هایی که در این سال‌ها از من داشتند تشکر می‌کنم. تصمیم سختی بود که امروز گرفتم.

به گزارش فارس، کمیل قاسمی، دارنده مدالهای نقره و برنز المپیک های ۲۰۱۶ ریو و ۲۰۱۲ لندن، نایب قهرمان جهان و پرافتخارترین آزادکار سنگین وزن کشورمان عصر امروز در حاشیه مرحله نهایی انتخابی تیم ملی کشتی آزاد از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد.

 

کمیل قاسمی یک روز پس از این تصمیم بزرگ نامه خداحافظی اش را با این مضمون منتشر ساخت:
“‍ بالاخره قصه‌ی زندگی قهرمانی‌ام به ایستگاه آخر رسید. در ماه‌های اخیر به عشق دیدن شور و شوق مردمی که با جان و دل، در دعاهای خود مرا شرمنده‌ کرده بودند، علی‌رغم دوری از تمرینات و آسیب‌دیدگی‌های قدیمی، تن به تمرینات مرتب دادم با یک نیت؛ فقط به قصد حضور در سومین المپیک زندگی‌ام و کسب مدال طلای بازی‌های المپیک ۲۰۲۰ توکیو.
شاید در جایی نگفته باشم و خیلی‌ها ندانند که من، با اینکه در سال‌های اخیر در وزن ۱۲۵ کیلو مسابقه داده‌ام و غالبا ۱۲ تا ۱۵ کیلو از رقبایم سبک‌تر بوده‌ام، در آغاز راه قهرمانی طعم وزن‌ کم‌کردن را بسیار چشیده‌ام.
دیروز وقتی می‌خواستم برای همیشه از عشق جاودانی‌ام خداحافظی کنم، تمام آن لحظه‌های شور و عشق و امید، تمام آن لحظه‌های شادی و شور ملتم و به ویژه اهالی محترم مازندران و همشهریان عزيز جویباری‌ام، مقابل چشمم رژه می‌رفت. هیچ‌وقت نتوانستم با کلمه و واژه‌ای، محبت شما مردم را پاسخگو باشم؛ شما که می‌دانم در هر کجای جهان که باشید، برای تشویق و روحیه دادن به من و ما، از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کنید. یک عمر در طنین آوای شما زیستم. اگر در سالهای نوجوانی، کشتی فقط عشق شخصی‌ام بود اما بعدها “دانستم” که این عشق مرا “پیوندزده”؛ پیوندی ناگسستنی و دائمی با مردمی به‌قول حضرت مولانا:
این‌جا کسی است پنهان دامان من گرفته
خود را سپس کشیده، پیشان من گرفته
این‌جا کسی است پنهان چون جان و خوشتر از جان
باغی به من نموده ایوان من گرفته

کشتی صرف‌نظر از بردها و باخت‌هایش، نه بخشی از زندگی‌ام که یکسره خود زندگی‌ام بود و هست. تک‌تک شما خوبان چه آنها که تشویق‌ام کردید خالصانه و چه آنها که مشوّق رقیبم بودید و لاجرم مرا مورد عتاب قرار دادید، همه را از صمیم قلبم دوست می‌دارم. حضور و وجود شماست که معنایِ بودنِ منِ کمترین هست. در ایستگاه واپسین این‌ راه سخت طلب حلالیت می‌کنم از همگی شما؛ چنانچه در این سال‌ها گرد کدورتی بر دل‌هایتان نشست، عذرخواهم.
کلام آخر اینکه از مربی سازنده‌ام آقای حسین نقیبی بسیار ممنونم. از آقای نادر ناظری که از رده سنی نونهالان تا همین آخرین کشتی، همواره در کنارم بود تشکر می‌کنم. و شرمنده از پدر و مادرم كه به دليل حضور دائمي در اردوها و سفر ها نتوانستم در كنارشان باشم، باشد که از این پس بیشتر دستبوسشان باشم. از دوستان گرامی‌ام در جای‌جای جهان ممنونم و عذرخواهم که نمی‌توانم نامشان را تک‌تک بیاورم. سپاس ویژه‌ای دارم از اهالی رسانه و ارباب جراید که در تمام این سال‌ها از نزدیک شاهد تلاش و کوشش بسیارشان بوده‌ام.
از آقای محمدی که برای نخستین بار به من اعتماد کرد و پیراهن پرافتخار تیم ملی را در قهرمانی آسیا به من سپرد ممنونم. از رقیب دیر و دورم پرویز هادی که دیروز من را بر دوش گرفت و رسم و آیین آن را بر جای آورد تشکر ویژه دارم. حضور او همیشه باعث انگیزه ی تلاش بیشترم بود.
از آقایان فردین معصومی، محمدرضا آذرشکیب و شیروان محبی هم ممنونم.
و در انتها ممنونم از استاد رسول خادم که از او بسیار بسیار آموختم بدون اندیشه ها و دستهای سخاوتمند این مرد بزرگ یقیناً در این جایگاه قرار نمی گرفتم. با ایشان قدم در گود معرفت گذاشتم و ورزش باستانی را فرا گرفتم. تا همیشه و همه جا قدردان پهلوان بزرگ ایران زمین خواهم بود. فرزند کوچک مردم ایران کمیل قاسمی”

پاسخی بگذارید