دونده‌ای که خارجی‌ها بیشتر می‌شناسند تا خودی‌ها
تاریخ: ۱۲:۰۱ :: ۱۳۹۷/۱۱/۱۶
نام نویسنده: خبرگزاری فارس
مرد پُرمدال و خاموش دو و میدانی چشم‌انتظار حمایت

پرونده ورزشی سعید محمدی با عنوانی که در سال۲۰۱۸ به‌دست آورد با ۹ طلا و یک نقره برون مرزی که تا به‌حال در ایران کسی به این رکورد نرسیده بسته شده و با تمرینات خوبی که دارد رفتن به مسابقات اروپا باتوجه به‌ هزینه‌های بالا برایش غیرممکن شده است.

به گزارش مازند اسپرت (مازند ورزش)،سعید محمدی دونده نیمه‌استقامت کشور باوجود داشتن سن ۵۶ سال هنوز دست از تلاش برای افتخارآفرینی و موفقیت برنداشته است، مکان تمرینش کوه است و بیابان و حتی در بیابان با هزینه خود پیست درست می‌کند تا بتواند به ورزش بپردازد موضوع مهم اینکه حتی سن هم نتوانسته مانع تلاشش شود.

این ورزشکار از ابتدای انقلاب اسلامی یعنی ۱۷ سالگی ورزش دو را به‌صورت ابتدایی آغاز کرد و به‌عنوان قهرمان جوانان ایران انتخاب شد که در این مدت با وجود جنگ توانست مدال‌های مختلفی کسب کند و حتی در خدمت سربازی نیز قهرمان ارتش ایران شد.

از سال ۶۷ این ورزشکار به‌دلیل مسائل و مشکلات مالی و نبود امکانات ورزش را رها کرد ولی کوه‌پیمایی ورزشی بود که این دونده را دلگرم کرده به‌طوری‌که طی این سال‌ها توانست ۲۰ بار به‌صورت انفرادی و گروهی قله دماوند را فتح کند.

در سن ۵۰ سالگی از طریق یکی از دوستان و با تمرینات منظمی که خودش طراحش است دوباره به ورزش حرفه‌ای روی آورد؛کوه‌ها و دشت‌ها مکان برای تمرین این ورزشکار است ولی با این وجود توانست به مسابقات استامبول ۲۰۱۴ خودش را برساند که در این رقابت مقام دوم را در مسافت ۱۰کیلومتر به دست آورد.

این ورزشکار سه سال متوالی در مسابقات استامبول دوید به‌طوری‌که هر بار توانست رکوردشکنی کرده و به قهرمانان نزدیک شود.

محمدی با شرکت در رقابت‌های دبی توانست رکورد خود را ترقی دهد در مسابقات صحرانوردی دبی برای سال نخست مقام سوم، سال بعد دوم و الان سه سال است که مقام نخست این مسابقات را کسب کرده است به طوری‌که در سال ۲۰۱۹ تنها ایرانی بود که مقام نخست را در رقابت‌ها به خود اختصاص داد.

این دونده در گفت‌وگو با فارس، اظهار کرد: تمام تلاشم را می‌گیرم که بتوانم مقام نخست را در رقابت‌ها از آن خود کنم ولی متاسفانه حمایتی از ما صورت نمی‌گیرد.

سعید محمدی با اشاره به اینکه مکانی برای تمرین ندارم و در کوه و بیابان تمرین می‌کنم، افزود: با وجود اینکه هر آن ممکن است با مشکلی مواجه شوم و امکان هر حادثه‌ای از تصادف بگیر تا انواع حیوانات وجود دارد اما در طول هفته ۲۰۰ کیلومتر دوچرخه‌سواری و ۱۰۰ کیلومتر نیز می‌دوم.

وی اضافه کرد: به‌دلیل اینکه شهری که در آن زندگی می‌کنیم از سطح دریای آزاد پایین‌تر است هیچ‌گاه نمی‌توانیم با دونده‌های اروپایی به رقابت بپردازیم به همین دلیل با طراحی تمرین‌ها تلاش می‌کنیم که بتوانیم به آن حد از آمادگی بدنی برسیم که حتی برای انان سؤال است و اصلا باور نمی‌کنند نظم مهم بود.

این ورزشکار تصریح کرد: یکی از موضوعاتی که در مسابقات جهانی برایم جالب توجه است این بوده که مسابقات سر ساعت آغاز می‌شود و هیچ تاخیری ندارد ولی در کشور خودمان به‌دلیل تاخیر در ساعت برگزاری حتی بدن ورزشکاران سرد شده و نمی‌توانند به آن مقامی که مدنظرشان است دست یابند.

محمدی به خاطره خود در سال ۶۳ اشاره کرد و افزود: در این سال به‌عنوان سرباز در تنگه ابوقریب پل یازهرای اندیمشک درحال خدمت بودم که با بردن مدارک قصد داشتم خودم را به مسابقات کشوری ارتش برسانم، به‌دلیل وجود مین و ترکش در بیابان در دره‌ای اطراف محل خدمت به تمرین می‌پرداختم چند روزی به‌دلیل بارندگی و سیلاب از تمرین دور ماندم که پس از آن برای تمرین به همان دره رفتم که روی زمین تعداد زیادی نارنجک تفنگی و مین مشاهده کردم که به فرمانده اطلاع دادم که اعلام کرد از گذشته بوده و در بارندگی نمایان شده است در حالی‌که این دره مکانی بوده که هر روز در آن به تمرین می‌پرداختم.

این ورزشکار ادامه داد: از نظر مالی با مشکلات بسیاری مواجه هستم که حتی برای اعزام به مسابقات جهانی مجبور به دریافت وام قرض‌الحسنه شدم ولی هنگام برگشت از مسابقات دریغ از یک پیام تبریک!امثال  من در کشور زیاد هستند و بهترین عنوان‌ها را کسب کنیم ولی نیاز به حمایت دارند.

محمدی گفت: طی پنج سال گذشته در مسابقات دبی که بیشتر دوندگان جهان در آن شرکت می‌کنند فرصت خوبی است که مثل سال‌های گذشته با آنها به رقابت بپردازم و پرچم ایران را برافراشته نگه دارم و دراین پنج سال که به مسابقات حرفه‌ایی می‌پردازم تمام هزینه‌هارو خودم پرداخت کردم و اسپانسری نداشتم که نیاز به حمایت دارم تا بتوانم خودم را نشان دهم.

به گزارش فارس، محمدی با تمرینات منظم و برنامه‌هایی که خود طراح آن است به همه نشان داد که سن برایش تنها عدد است و تنها به ارتقای رکوردهای شخصی‌اش در رشته‌های مختلف فکر می‌کند و ثابت کرد که ورزش حرفه‌ای سن و سال نمی‌شناسد بلکه با اراده و پشتکار است که می‌توان به هدف رسید.

حتی این ورزشکار از امکانات ابتدایی ازجمله کفش محروم است و توان خریداری آن را ندارد به‌طوری‌که در مسابقات با تعمیر کفش‌های ۳۵ سال قبل می‌دود.

پرونده این ورزشکار با عنوانی که در سال۲۰۱۸ به‌دست آورد با ۹ طلا و یک نقره برون مرزی که تا به‌حال در ایران کسی به این رکورد نرسیده بسته شده و با تمرینات خوبی که دارد رفتن به مسابقات اروپا باتوجه به‌ هزینه‌های بالا برایش غیرممکن شده است.

این دونده پیشکسوت بهشهری را خارجی‌ها بیشتر می‌شناسند تا خودی‌ها…؛ گوشه‌ای از افتخارآفرینی‌های این ستاره پُرمدال، کسب مقام نخست در مسابقات مارتون ۲۰۱۷ در دبی،مقام نخست در ۲۰۱۷ گرجستان،مقام نخست در ۱۰ کیلومتر ۲۰۱۸ دبی، مقام نخست در مسابقات المپیک ۲۰۱۸ مالزی در رده سنی ۵۵  و ۳هزار متر مانع و رکورددار این رشته، مقام نخست در ۱۵۰۰ متر با رکورد جدید در المپیک ۲۰۱۸ مالزی، مقام نخست در ۸۰۰ متر با رکورد جدید در المپیک ۲۰۱۸ مالزی، مقام نخست در رشته ۵هزار متر ۲۰۱۸ مالزی که به‌عنوان پُرمدال‌ترین دونده و ستاره مسابقات شناخته شد و مقام نخست مسابقه دو استقامت کویر یزد در رده سنی ۵۵ سال در دی ماه ۹۷ بوده است.

پاسخی بگذارید