درد دل قایقرانان تیم ملی کشورمان در آستانه بازی‌های جاکارتا ـ پالمبنگ
تاریخ: ۱۵:۵۷ :: ۱۳۹۷/۰۵/۲۳
نام نویسنده: علی احمدی
اگر پاروی‌مان شکسته دل‌مان را نشکنید!/فقط مدال بیاوریم کافیست؟

یکی از قایقرانان تیم ملی کشورمان با ابراز گلایه از مسؤولان این رشته در استان گفت: حدود یک ماه قبل با رئیس هیأت قایقرانی استان تماس گرفتم که پاروی قایق‌مان شکسته و در آستانه بازی‌های آسیایی قرار داریم اما چهار هفته گذشته و آقای رئیس جواب تلفن ما را هم نمی‌دهد.

به گزارش مازند اسپرت (مازند ورزش)،ورزش قایقرانی ورزشی است که با انواع مختلف قایق در رشته‌های آب‌های آرام، کانوپولو، راندن قایق اژدها، بادبانی و اسلالوم در آب‌های خروشان و روئینگ انجام می‌شود و رشته آب‌های آرام، کایاک و کانوی یک، دو، سه و چهار نفره است.

در کشورمان ایران قایقرانی امکانات لازم برای ورزشکاران در این رشته را نداشته اما با این وجود، ملی‌پوشان ایران اسلامی در بازی‌های مختلف جهانی درخشیده‌ و مدال‌های رنگارنگ این رشته را با وجود مشکلات و مسائل پیش‌رو، برای ایران به ارمغان آورده‌اند.

مشکلات کمبود امکانات و اعتبار و نبود پشتوانه مالی برای ملی پوشان قایقرانی کشورمان همیشه بوده و در حال حاضر نیز وجود دارد، اما ورزشکاران ملی‌پوش این رشته بیشتر از کم‌توجهی و بعضا بی‌توجهی متولیان و مسؤولان این رشته در آستانه بازی‌های آسیایی ابراز گلایه کردند.

*از متولیان قایقرانی انتظار بیشتری داریم

امین بوداغی کاپیتان تیم ملی قایقرانی ایران و دارنده مدال تاریخی برنز گوانجو در گفت‌وگویی از بی‌اعتنایی مسؤولان این رشته ابراز گلایه کرد و گفت: در آستانه بازی‌های آسیایی هستیم و به عنوان ورزشکار این رشته که همواره برای برافراشتن پرچم ایران اسلامی تلاش کرده‌ام از متولیان قایقرانی انتظار بیشتری دارم.

یکی از باسابقه‌ترین قایقران‌های ایران با بیان اینکه ما بدون هیچ چشم‌داشتی تمرین می‌کنیم تا برای کشورمان مدال بیاوریم، افزود: ورزش قایقرانی پشتوانه و پول ندارد، اما یک زنگ خشک و خالی مسؤولان می‌تواند دلگرمی برای ما باشد که حداقل آنان به فکر ما هستند و ما را از یاد نبرده‌اند.

این کم‌توجهی و شاید هم بی‌توجهی رئیس هیأت قایقرانی فقط توسط امین بوداغی مطرح نشد، دیگر قایقرانان مازندرانی نیز از این موضوع گلایه داشته اند.کاپیتان بوداغی با اظهار تاسف از برخورد رئیس هیأت قایقرانی استان مازندران به فارس گفت: نه تنها خبری از ما نمی‌گیرند بلکه وقتی چند روز پیش با رئیس هیأت قایقرانی استان مازندران تماس گرفتم در میانه صحبت‌هایم با حرف‌هایی رکیک تلفنم را قطع کرد…

*هیچ حمایتی از هیأت قایقرانی استان مازندران ندیدم

پژمان دیوسالار از دیگر ورزشکاران رشته قایقرانی نیز با عنوان این مطالب بیان کرد: برای بازی‌های آسیایی تمرین می‌کنیم و هیچ فردی از هیأت قایقرانی مازندران خبری از ما نگرفت که شما سالم هستید و یا چه کار می‌کنید، فقط مدال بیاوریم کافیست؟ ما همه تلاش‌مان را برای کسب مدال می‌کنیم تا برای کشورمان افتخار بیافرینیم اما این برخوردها و کم‌توجهی هیأت قایقرانی استان از یادمان نمی‌رود.

دیوسالار ادامه داد: من به عنوان یک ورزشکار که ۱۰ ماه است در اردو‌های بازی‌های آسیایی هستم، رئیس هیأت قایقرانی استان مازندران را حتی یکبار هم ندیده‌ام و با او صحبتی نداشته‌ام، هیچ حمایت و مسؤولیت‌پذیری از این شخص ندیده‌ام، تا جایی‌که حتی اگر او را ببینم و صدایش را بشنوم هم نمی‌شناسم.

محمدصالح سلطانی یکی دیگر از قایقرانان تیم ملی کشورمان با ابراز ناراحتی از برخورد هیات قایقرانی استان مازندران و عدم حمایت از قایقرانان در گفت‌وگو با فارس عنوان کرد: حدود یک ماه قبل با رئیس هیأت قایقرانی استان تماس گرفتم که پاروی قایق‌مان شکسته و در آستانه بازی‌های آسیایی قرار داریم تا کمکی از طرف هیأت قایقرانی برای خرید پارو شود اما از آن هفته تاکنون چهار هفته گذشته و آقای رئیس هیأت جواب تلفن ما را هم نمی‌دهد.*جواب تلفن ما را نمی‌دهند

به گزارش فارس، ورزش قایقرانی مانند بسیاری از ورزش‌های دیگر پشتوانه مالی ندارد اما حرف ورزشکاران و مدال‌آوران این رشته در حال حاضر و شروع بازی‌های آسیایی چیز دیگریست. کمبودها را تحمل می‌کنند اما دل‌شان از کم‌توجهی به درد آمده است.

اکنون که در آستانه بازی‌های آسیایی جاکارتا هستیم روا نیست که با برخوردهای نامناسب و جویا نشدن از حال ورزشکاران غیور، انگیزه و روحیه آنان از بین ببریم،  اگر پاروی‌شان شکسته و نتوانستیم برای‌شان پارویی نو تهیه کنیم دل‌شان را نشکنیم.ورزشکارن تیم ملی همیشه با عشق تمرین کرده و با عشق به مسابقات رفته‌اند و این ورزشکاران نیز در بدترین وضعیت و روزهایی که قایقرانی سر و سامانی نداشت با تمام توان تلاش کردند و پرچم ایران اسلامی را دنیا برافراشته و برای‌مان افتخار آفریدند.

انتظار می‌رود از مسؤولان و متولیان ورزش قایقرانی و البته همه رشته‌های دیگر ورزشی که فقط به دیدار با ورزشکاران در همایش‌ها و برنامه‌های تجلیل از آنها بسنده نکنند و هر از چندگاهی جویای حال‌شان بوده و پای دل پر درد آنان نیز بنشینند.

گزارش: سارا امید وندچالی

پاسخی بگذارید