به مناسبت تولد ببر مازندران؛
تاریخ: ۹:۵۱ :: ۱۳۹۷/۰۳/۱۲
نام نویسنده: تحریریه
امامعلی حبیبی، متخصص سروته یکی در دنیا

امامعلی حبیبی، ملقب به ببر مازندران و سریع ترین کشتی گیر دنیا وارد هشتاد و ششمین بهار زندگی اش شد.

مازند اسپرت (مازند ورزش) – مصطفی ذبیح زاده: سرعتش در اجرای فنون نظیر نداشت، آن هم در روزگاری که علم تمرینی و بدنسازی های سرعتی در ایران در حمل کردن کیسه های شنی و قطع کردن کنده درختان و دویدن روی ماسه های ساحل دریا خلاصه می شد و خبری از برنامه های تمرینی پیشرفته مثل اینتروال و پلایومتریک و یا دستگاه هایی چون تردمیل و … نبود. با این حال با بهره گیری از همان امکانات ناچیز در تمرینات، در میدان مسابقه با چنان سرعت بالایی فنونی نظیر سر و ته یکی را روی غول های کشتی شوروی سابق اجرا می کرد که با گذشت این همه سال با دیدن چند باره فیلم کشتی هایش ناخودآگاه به وجد می آییم.

صحبت از ببر مازندران است، امامعلی حبیبی که این روزها بهار جدید زندگی اش را در باغ های خود در قائمشهر سپری می کند.

از قائمشهر که وارد جاده سرسبز و ییلاقی نظامی شوید، در اواسط این جاده ویلایی با لوگوی  پنج حلقه المپیک در بالای سقفش توجه شما را جلب خواهد کرد. ببر مازندران که زمانی تشک های کشتی را به سیطره خود در آورده بود و با سرعت انفجاری اش در اجرای فنونی چون یک دست و یک پا و سر و ته یکی سالن های مسابقات را در بهت فرو می برد، این روزها در آن خانه ای ویلایی در کنار گل و گیاه و درختان مرکباتش آرامش دارد و در آن خطه روزگار می گذراند و مدت کوتاهی از سال را برای دیدار خانوده اش به خارج از کشور سفر می کند.

امامعلی حبیبی

 امامعلی که اصالتی بابل دارد و متولد روستای درزی کلای بابل در پنجم خرداد سال ۱۳۱۰ است، از همان سنین پایین در حال و هوایی رشد کرد که اتمسفر ورزش کشتی در آن همه گیر بود، تا اینکه در دوران جوانی با حضور در تمرینات استاد حبیب الله بلور در تهران، این ورزش را به طور جدی دنبال کرد، اما به واسطه حضور در گرگان به خاطر طی کردن دوران سربازی، نخستین کشتی هایش را در این شهر گرفت.

وی در المپیک ۱۹۵۶ ملبورن، طلایی را برای کشورمان به ارمغان آورد که ارزش آن با هیچ یک از مدال های طلایی که ورزشکاران کشورمان در ادوار مختلف المپیک به دست آوردند، قابل قیاس نیست. طلایی که با ۴۰ درجه تب از چنگال مدعیان ریز و درشت دنیا از جمله بستائف از شوروی بیرون کشیده شد.

او که به خاطر کم کردن کیلوهای زیاد دچار خشکی کبد شده بود و شدیدا تب کرده بود، در ملبورن شش کشتی گرفت و هر شش رقیبش را از دم تیغ گذراند. از دنبرگ سوئدی تا بستائف از شوروی و کازاهارای ژاپنی، همه شان مقابل ببر مازندران یا ضربه فنی شدند و یا با امتیاز عالی شکست خوردند. از آن جهت این طلا را به نوعی خاص تر از دیگر طلاهای کشورمان در المپیک ها نبست دادیم، زیرا کاروان کشورمان پیش از این در هیچ یک از ادوار المپیک صاحب مدال طلا نشده بود و این دلاور بابلی موفق شد در ملبورن طلسم شکنی کند.

امامعلی حبیبی و غلامرضا تختی

قهرمانی در المپیک ملبورن هرچند معتبرترین افتخار حبیبی در دوران قهرمانی اش بود، اما تنها افتخارش نبود. این مدال تازه آغازی بود بر دوران پر زرق و برق یک ستاره در آسمان کشتی دنیا.

حبیبی پس از یک سال استراحت و بعد از آن کسب طلای بازی های آسیایی توکیو،  در مسابقات جهانی ۱۹۵۹ تهران طوفانی به پا کرد که نوابغی چون بالاوادزه از شوروی و اسماعیل اوغان از ترکیه را در کمتر از سه دقیقه درنوردید، آن هم با ضربه فنی. از همان جا بود که لقب سریع ترین کشتی گیر را به نسبت دادند.

حبیبی در اجرای برخی از فنون چنان سرعتی داشت که فیلانشینان را وادار کرد تا برای از بین بردن سکون در کشتی و افزایش سرعت و هیجان در آن، به فکر اضافه کردن اخطار رو به جلو به قوانین کشتی و کوتاه تر کردن تایم های مسابقه بیفتند.

او در مسابقات جهانی ۱۹۶۱ و ۱۹۶۲ با کسب دو مدال طلای دیگر ، به آرزوی دیرینه خود که کسب پنج مدال طلا در دنیای کشتی به نیت پنج تن آل عبا بود، رسید و پس از آن سال ها دیگر خبری از تاخت و تازهای ببر مازندران در جهان نبود.

از دوران قهرمانی امامعلی حبیبی نمی توان به خاطره جالبش بر روی یکی از سکوی قهرمانی اشاره نکرد.

حبیبی پس از کسب عنوان قهرمانی دنیا وقتی بر روی سکوی قهرمانی ایستاد، در حالی که منتظر شنیدن سرود کشورش در سالن مسابقات بود، به اشتباه سرود ملی کشور عراق پخش شد تا او با عصبانیت سکوی قهرمانی را ترک کند، تا اینکه مربی اش حبیب الله بلور این اشتباه را به مسئولین برگزاری مسابقات گوشزد کرد و حبیبی به روی سکوی قهرمانی بازگشت و سرود پرافتخار کشورمان در سالن مسابقات طنین انداز شد.

امامعلی حبیبی

او پس از دوران قهرمانی اش مدتی را درگیر فعالیت های سیاسی شد و حتی یک دوره به عنوان نماینده مردم بابل در مجلس شورای ملی حضور داشت، اما اکنون که تولد ۸۶ سالگی را پشت سر می گذارد، کاری جز سرکشی به گل و گیاه و باغاتش در جاده نظامی قائمشهر ندارد.

حبیبی حتی تجربه بازیگری نیز دارد و در سنین جوانی در فیلم های سینمایی ببر مازندران، آدم و حوا، رام کردن مرد وحشی و جهنم سفید ۳۴۷ به ایفای نقش پرداخته است.

برای متخصص سر و ته یکی در دنیا در روز تولدش بهترین ها را آرزو می کنیم.

پاسخی بگذارید