گپ و گفتگویی با سرمربی ناکام شهید مولایی قراخیل
تاریخ: ۲۲:۰۶ :: ۱۳۹۷/۰۳/۱۱
نام نویسنده: تحریریه
فوتبال قائمشهر در حال نابودیست/مرادی:دید مسئولین قائمشهر مریض است/ دل مسئولین ما الکی خوش است !

ابراهیم مرادی سرمربی شهید مولایی قراخیل گفت :شاید یکی دو روز اول بعد از صعود نکردن برای مان سخت بود ولی به نظرم با این شرایطی که در قراخیل وجود داشت اتفاق عجیبی نیافتاد.

به گزارش مازند اسپرت (مازند ورزش)،شهید مولایی قراخیل یکی از تیم های خوب استان مازندران و شهر قائمشهر در فصلی که از رقابت های فوتبالی کشور گذشت بود.شاید خیلی ها تا همین ۱۰ روز پیش نمی دانستند چنین تیمی در سطح کشور از استان مازندران مشغول به فعالیت است و اتفاقا نتایج خوبی هم گرفته است. این تیم حتی تا مرز سقوط هم پیش رفت اما خودش را نجات داد و به فینال پلی آف لیگ دسته سوم فوتبال کشور هم صعود کرد تا در سالی که فوتبال مازندران یکی از موفق ترین سال های فوتبالی خودش را سپری می کرد، یکی از عوامل اصلی موفقیت فوتبال در مازندران و شهر قائمشهر باشد. این تیم بدون حمایت مسئولین شهری و استانی به فینال پلی آف صعود کرد اما با حمایت یک هفته ای مسئولینش ره به جایی نبرد و به صورت دراماتیک از صعود به لیگ دسته دوم فوتبال کشور بازماند.

ابراهیم مرادی سرمربی جوان اما با تجربه ی شهید مولایی قراخیل در گفتگویی با مازنداسپرت؛ در خصوص عدم صعود تیمشان به لیگ دسته دوم فوتبال کشور اظهار داشت : این تیم در سال اول تاسیسش بود و تجربه آنچنانی در مسئولینش وجود نداشت. نکته جالب اینکه این تیم طوری بود که در محل قراخیل کسی آنرا به عنوان یک تیم قبول نداشتند و هیچ حمایتی از سوی قراخیلی ها در طول فصل صورت نگرفت.

وی ادامه داد : بنده به همراه یک گروه سی چهل نفره این تیم را به فینال رساندیم که واقعا کسی چنین انتظاری را از شهید مولایی قراخیل نداشت که ما تیم را به فینال برسانیم.

مرادی با بیان این موضوع که خیلی ها به دنبال سقوط تیم شهید مولایی بودند، گفت : شاید برای همه اینکه ما در فینال موفق نبوده ایم یک حسرت باشد اما از نظر من بازیکنان ما چیزی را از دست ندادند و به نوعی برنده بودند.به نسبت داده هایی که به ما داده اند اگر بخواهیم بررسی کنیم، چیزی به ما نداده اند که از ما توقعی داشته باشند.به همین دلیل از دید من بازیکنانم برنده بوده اند.

سرمربی شهید مولایی قراخیل با اعلام اینکه رقابت ما با خیلی از تیم ها قابل مقایسه نبود،اظهار کرد: یک تیمی مثل چوکای تالش ده سال در لیگ دسته سوم فوتبال کشور است و هر سال بهترین هزینه ها را می کند و در کنارش بهترین مسئولین و بهترین هواداران را می بیند و آنها ده سال در لیگ با این همه پشتوانه نمی توانند موفق شود ولی ما در سال اول تاسیس باشگاه تا این مرحله پیش رفتیم.

وی علل عدم موفقیت تیمش در دیدار پایانی را بحث غیر فنی دانست و افزود : عدم موفقیت ما در گام آخر، بحث فنی یا بحث نخواستن نبود بلکه به نظرم فقط خدا نخواست که شهید مولایی قراخیل در بازی آخر موفق ظاهر شود و به لیگ دسته دوم فوتبال کشور صعود کند. دلیل این بود که این ریشه دار نبود و شاید هنوز زود بود که قراخیلی ها به لیگ دسته دوم صعود کنند. به نوعی این تیم در قراخیل تنها بود.

مرادی ادامه داد : این تیم اگر صعود می کرد یا فروخته میشد یا خیلی بد تیمداری میشد که بعد از یک سال به کل تیم جمع می شد.حالا که این تیم صعود نکرده است شاید بتوان تصمیمات بهتری برایش گرفته شود تا ریشه دار شود و با برنامه ریزی ها و حمایت های بهتر حضوری موفق تر در لیگ کشور داشته باشد.

سرمربی شهید مولایی قراخیل با بیان این موضوع که فقط مالک در تیم داشتیم بیان کرد : ما تیمی بودیم که به جز دکتر مولایی که مالک ما بود و واقعا پای کار بود هیچ اعضای دیگری نداشتیم. ما در این تیم نه هیات مدیره داشتیم و نه سرپرست ! ما قائم مقام و یا هر پستی دیگری که فکر کنید نداشتیم و تمامی کارها را بنده به همراه بازیکنانمان انجام میدادیم.

ابراهیم مرادی در پاسخ به این سوال که آیا از عدم صعودشان ناراحت شده اند یا خیر گفت :شاید یکی دو روز اول بعد از صعود نکردن برای مان سخت بود ولی به نظرم با این شرایطی که در قراخیل وجود داشت اتفاق عجیبی نیافتاد.

وی در خصوص سایه سنگین حضور نساجی بر روی تیم های قائمشهر اظهار داشت : این یک مشکلی است که همه تیم ها در قائمشهر دارند.نساجی تیم بزرگی است که اصلا نمیشود این تیم را با تیمی حتی در کل استان مازندرن مقایسه کرد ولی دید مسئولین قائمشهر به نظرم بد و حتی به جرات می توانم بگویم مریض است.

مرادی ادامه داد : ما در سه چهار سال گذشته بازیکن قائمشهری در تیم نساجی نداریم.دلیل آن هم توجه نکردن به تیم هایی مثل تیم ما است.هیچ مسئولی به تیم های دیگر شهر قائمشهر توجه ای نمی کند. همه مسئولین در جو صعود نساجی به لیگ برتر هستند ولی کسی حواسش نیست فوتبال در شهر قائمشهر در حال نابودی است. چون ما از بابت نیروی انسانی چه بازیکن چه مربی و … هیچ تزریقی به فوتبال قائمشهر نمی توانیم بکنیم و صفر صفر هستیم. تیمی مثل نساجی که یک زمانی اشخاص مازندرانی فقط در این تیم حق حضور داشتند ولی الان پله صعود غریبه ها شده است.یک عده غریبه به قائمشهر می آیند و در نساجی مرد می شوند و استفاده لازم را می کنند و می روند.

این مربی جوان ضمن گلایه از عدم بازیکن سازی تیم نساجی در چند سال اخیر اظهار کرد : اگر چهار پنج سال اخیر فوتبال قائمشهر را آنالیز کنید مشاهده خواهید کرد که چه بازیکنانی را نساجی معرفی کرده به فوتبال کشور که بچه قائمشهر یا اطراف باشد!؟اگر کسی مثل غلامعلی تبار آمد کسی نبوده که ما آنرا ساخته باشیم، این بازیکن خودش ۲۰ سال است که در فوتبال کشور مشغول به فعالیت می باشد. بعد از دوره دبیر اسماعیلی و آقای دست نشان که بازیکنان بومی خوبی در تیم حضور داشتند دیگر بازیکن بومی ای را در نساجی مشاهده نکردیم.این موضوع هم به دید بد مسئولین شهری قائمشهر بر میگردد چون هیچ حمایتی از بقیه باشگاه های فوتبالی نمی شود و تمامی فکر و ذکر ها به نساجی ختم شده است.

وی ادامه داد : تا الان که نساجی در لیگ یک حضور داشت به بازیکنان مازندرانی و قائمشهری بهایی نمی دادند، الان که به لیگ برتر صعود کرده فکر نکنم اصلا به بازیکنان مازندرانی اهمیتی بدهند.زمزمه هایی به گوش می رسد که مسئولین نساجی گفته اند بازیکنان مازندرانی مثلا میثم تیموری ها و علی قربانی ها و .. را به تیم بر میگردانیم.برگرداندن این ها دردی از فوتبال قائمشهر دوا نمی کند. این بازیکنان فوتبالیست شده اند ولی ما چه چیزی را به نساجی اضافه می کنیم !؟ چه بازیکنی را میتوانیم بسازیم و صفر کیلومتر به نساجی بدهیم!؟ چه کسانی باید این بازیکنان را بسازند !؟

مرادی با بیان اینکه هیچ ساختنی در قائمشهر وجود ندارد، گفت : چون هیچ حمایتی از تیم های قائمشهری وجود ندارد. بازیکنان امیدهای نساجی بازیکنان زیر ۲۳ سال هستند ولی هیچ چشمی در قائمشهر وجود ندارد که این بازیکنان را ببیند و همین امر باعث می شود این بازیکنان به راحتی فوتبال را کنار می گذارند.می توانم کلی بازیکن برای شما اسم ببرم که فوتبال آنها بخاطر این بی توجهی ها نابود شده است. ولی همین تیم نساجی به راحتی از شهرهای اردبیل و تبریز و … بازیکن زیر ۲۳ سال می آورد و قراردادهای یک ساله با آنها میبندند. بچه های شهر ما کجا رفتند !؟ دل مسئولین ما الکی خوش است چون ما از فوتبال قائمشهر خروجی ای نداریم که این یک ضعف بزرگ برای فوتبال شهرستان قائمشهر است.

وی در خصوص استرس بازیکنانش در بازی آخر اظهار داشت : ما خیلی تلاش کردیم که این موضوع را کنترل کنیم.ما یک هفته درگیر همین موضوع بودیم. البته یک مقدار هم دلیلش خستگی راه بود. ما شنبه بازی کردیم تا به قائمشهر برسیم سه شنبه شد و چهاشنبه و پنجشنبه تمرین کردیم و جمعه را به استراحت پرداختیم و شنبه بازی را برگزار کردیم.فشاری روی بازیکنان ما بود و ما هم در این یکی دو جلسه اصلا بحث فنی نمی کردیم و فقط بحث روحی روانی را انجام میدادیم که اگر در نیم ساعت اول بازی به گل نرسیم یقینا فشار و استرس زیاد خواهد شد.خیلی تلاش کردیم و اصلا هم دنبال بهانه نیستم ولی ما می توانستیم در ۲۰ دقیقه اول بازی به گل برسیم موقعیت های زیادی هم داشتیم ولی قطع شدن برق استادیوم کار ما را خراب کرد.

مرادی ادامه داد : بدن بازیکنان حریف برگشت و بدن بازیکنان ما سرد شد و این موضوع فشار کار را گرفت. اگر قرار باشد همه چیز خوب پیش برود از هفته ای که گذشت مشخص بود.ما در این هفته نگرانی های زیادی را داشتیم و بنده خودم تا ساعت ۴ روز بازی پیگیر امکانات مورد نیاز برای برگزاری بازی بودم که این موضوع در این رده سنی اصلا معنی ندارد که سرمربی تیم پیگیر این موضوعات باشد . همین موضوعات سبب شد تا به نوعی تمرکز لازم از تیم ما دور شده بود و اولویت ما مسائل بیرونی شده بود. هیچ کسی پای کار نبود و هیچ کسی ما را کمک نمی کرد.

سرمربی شهید مولایی قراخیل با اشاره به اینکه برای دیدار فینال تنها بودیم گفت : برای تهیه استادیوم شهدای ساری من ۴ روز هر روزه یک پایم در هیات فوتبال بود و پای دیگرم در استادیوم شهدای ساری بود . اگر هادی خلردی نبود شاید این زمین را هم به ما نمی دادند.پول واریز کردیم، زمین را خط کشی کردیم. زمین را به ما اجاره دادند اما بدون خط کشی ! زمین را رنگ زدیم ولی فردای آن روز رفتیم به استادیوم و دیدیم تیرک های دروازه هم مشکل دارد. هزینه کردیم تیرک های دروازه را جوش دادیم! به نوعی زمین را آماده کردیم و تحویل آنها دادیم. حدود دو میلیون هم از ما دریافت کردند و کلی خرج هم برای زمین انجام دادیم در حالی که این ها اصلا وظیفه یک سرمربی نبود ولی کار ما لنگ بود و مجبور بودم اینکارا را انجام دهم.همه این کارها تمرکز را از ما گرفت. البته این اتفاقات در کل فصل برای ما رخ داد و فقط مربوط به بازی پایانی نبود. تیم ما وارد استرس شد و تحت فشار قرار گرفت و در زدن ضربات آخر دچار مشکل شدیم و در زمانی از بازی خیلی احساسی شده بودیم و بازی مستقیم انجام می دادیم که همه این ها بر می گردد به اینکه بازیکنانم هم به مانند من در طول هفته تحت فشار بودند.

وی در خصوص شلوغی دور ور تیم در بازی آخر اظهار داشت : بازیکنان ما به جو شلوغ عادت داشتند چون سالهای مختلف در لیگ های متفاوت با حضور تماشاگر بازی می کردند اما تمرکز لازم در بین بازیکنان ما در بازی آخر وجود نداشت. آمدن مسئولین، هواداران و جو و موج رسانه ای زیادی که برای این بازی بوجود آمد و پیگیری هایی که در بازی آخر تیم ما را مهم خطاب دادند، استرس را در بازیکنان ما صد در صد زیاد کرد. ای کاش مثل باقی بازی ها هیچ کسی به کمک ما نمی آمد ! ای کاش به مانند بازی هایی که ما همیشه تنها بودیم در این بازی هم تنها به میدان می رفتیم و این استرس گریبان ما را نمی گرفت ! بحث من با مسئولین قائمشهری اصلا بحث مالی نبود.همیشه بحث این بود که بیایند و حمایت کنند اما نه دقیقه ۹۰

این سرمربی با تجربه ضمن گلایه از مسئولین سیاسی و ورزشی اظهار کرد : خیلی ها می آمدند و قول های جالبی می دادند که اگر قهرمان شدید و صعود کردید ما ۲ میلیون تومان به شما می دهیم ! من به حرف این عزیزان میخندیدم چون ما بعد قهرمانی و صعود به آنها نیازی نداشتیم. ما می بایست قبل از حضور در پلی آف صعود می کردیم . ما آنجا احتیاج به کمک و دیدن داشتیم که متاسفانه این اتفاق نیافتاد و خیلی ها هم چوب لای چرخ ما گذاشتند و حتی در نیم فصل اول وافعا اذیت مان کردند.مطمئن باشید اگر حمایت می شدیم در همان مرحله صعود می کردیم.

وی ادامه داد : اصلا دنبال بهانه نیستم چون تیم نتیجه نگرفت و من باید پاسخگو باشم اما همه تیم هایی که در قائمشهر کار می کنند باید از نظر مسئولین قابل احترام باشند.اگر الان موقع انتخابات بود شاید خیلی ها کنار تیم ما می آمدند ولی چون نزدیک انتخابات نبود خبری از برخی دوستان نبود. مسئولین بدانند که ما یک سفر معمولی به سیرجان را ۵ روزه و با امکانات بد و کلی مشکلات رفتیم.کسی به ما زنگی نزد که بگوید دردتان چیست .این تیم اگر صعود می کرد یک سهمیه برای مازندران و شهر قائمشهر می ماند و قرار نبود من از کنار این تیم اتفاقی برایم بیافتد ولی افتخاری برای اداره ورزش و جوانان و هیات فوتبال استان و همچنین شهرستان قائمشهر میشد.

مرادی با اشاره به این موضوع که اگر برگردیم به دو سه هفته قبل اصلا از کسی نمیخواستم که به حمایت تیم ما بپردازند،گفت: بجز آقای درویشی که رئیس هیات فوتبال قائمشهر بود و همیشه پیگیر تیم بود کسی به فکر شهید مولایی قراخیل نبود . در بازی آخر هم بجز هواداران که پشت تیم ما بودند کسی از مسئولین برای حمایت از ما وارد نشد. روز فینال چون دوربین ها زیاد شده بود و بحث رسانه ای زیادی شکل گرفته شده بود برخی از مسئولین برای خودنمایی پیدا شدند.

وی با بیان این موضوع که استعفا نداده ام اما قراردادم تمام شدافزود : قرارداد بنده با آقای مولایی دلی بود و هیچ بحث مالی ای وجود نداشت.بازیکنان ما ماهیانه از ۳۰۰ هزار تومان تا ۵۰۰ هزار تومان بود که آقای دکتر مولایی هم زحمت کشید هر قول و قراری بود را انجام داد. قرارداد بنده با شهید مولایی تمام شده بود و البته در قراخیل خیلی ها بنده را قبول نداشتند و از روز اولی که ما ورود پیدا کردیم شاید خیلی ها دوست داشتند به ما بازیکن بدهند و در کار ما دخالت کنند و خیلی ها هم دوست داشتند در کنار تیم باشند و با بودن بنده این فضا برایشان تنگ شده بود.از روز اول پیگیر این موضوع بودند که من نباشم ولی دکتر مولایی پشت من بود تا این تیم شکل بگیرد که باز خداراشاکرم که ضرر هم نکردند.

مرادی ادامه داد : در بین تیم های زیادی که در استان مازندران در حال تیمداری هستند شاید اسم تیم شهید مولایی قراخیل با یک سالی که از عمر تاسیسش میگذرد، بیشتر از خیلی از تیم ها بر سر زبان ها افتاده است که این بخاطر تلاش زیاد بازیکنان مان بوده است.من قراردادم با شهید مولایی تمام شده و مطمئنن در قراخیل نخواهم ماند و کار نخواهم کرد و برای آنها آرزوی موفقیت دارم و امیدوارم بعد از رفتن بنده قراخیلی ها و مخصوصا مسئولین محلی که در توانشان هست به دکتر مولایی کمک کنند و هیچ بهانه ی دیگری نداشته باشند تا این تیم از بین نرود.

این مربی جوان ضمن گلایه از قراخیلی ها با بیان این موضوع  که قراخیلی ها ما را غریبه می دانستند، اظهار داشت : آنها انتظار داشتند ما ۱۵ بازیکن قراخیلی داشته باشیم و یا ۱۱ بازیکنی که در میدان بودند نصفشان قراخیلی باشند در حالی که این پتانسیل فعلا وجود ندارد.این روستا یک محل کاملا فوتبالی است مثلا مدرسه فوتبالی در این محل است که بیش از ۱۵۰ بازیکن دارد که کمتر روستایی این چنین است. بازیکنان خوبی هم در این محل بودند که در این فصل جایی دیگر بازی می کردند و این پتانسیل وجود نداشت که ما از آنها در تیم استفاده کنیم.این یک انتظار زیادی بود از اینکه بخواهد حتما بحث بومی گرایی باشد.

ابراهیم مرادی در خصوص صعود نساجی به لیگ برتر اظهار داشت : این یک واقعیتی است که ما هم از صعود نساجی خوشحالیم و هم ناراحت.اینکه بعد از ۲۴ سال موفق شد به لیگ برتر صعود کند واقعا خوشحال کننده است ولی از اینکه مازندرانی ها جایی در این تیم ندارند باعث نارحتی می شود.

وی ادامه داد : مازندران در این سال ها قطب بازیکن سازی فوتبال کشور است . یک زمانی خوزستان را مهد فوتبال می دانستند اما الان به جرات می شود گفت مازندران این عنوان را یدک می کشد. تیم های نساجی و خونه به خونه را در استان داریم ولی در نهایت برای غریبه های هزینه می کنیم و هر زمان که بی پول می شویم یادمان می آید که بومی ها هستند و می توانند بدون هیچ چشمداشتی غیرت بزارند و کمک کنند که این ایراد به نساجی و خونه به خونه وارد است که اگر بهتر مدیریت کنند و اگر بهتر بازیکنان مازندرانی را ببینند ما می توانیم در استان یک تیم خوب کاملا بومی داشته باشیم و بتوانیم در لیگ شرکت کنیم و آن موقع برای تمامی مازندرانی بحث حضور تیمی در سطح کشور شیرین تر خواهد شد از اینکه بازیکنان و عوامل استان مازندران در یک تیم حضور داشته باشند.متاسفانه چنین تعصبی روی بازیکنان مازندرانی در استان ما وجود ندارد .

مرادی در خصوص موفقیت یا عدم موفقیت نساجی در لیگ برتر اظهار داشت : من دیدم مثبت است چون هم آقای نکونام نشان داده است که کارش را بلد است و هم آقای صنیعی فر شخصی است که در مواقع حساس می تواند تصمیمات درست بگیرد.برای فصل اول حضور در لیگ برتر اینکه تیم حفظ شود نتیجه مثبتی است و تماشاگران نساجی برای اولین فصل حضور نباید انتظار زیادی داشته باشند چون تیم باید در لیگ برتر ریشه بزند تا در فصل های بعدی موفق ظاهر شود.

وی در پایان ضمن تشکر از تمامی عوامل باشگاه، گفت : از تمامی مجموعه شهید مولایی قراخیل مخصوصا دکتر مولایی و هواداران تشکر می کنم در روزهای سختی که داشتیم همیشه کنارمان بودند تا توانستیم تیم را به شرایط ایده آل برسانیم.امیدوارم از من بخاطر جدا شدن از این تیم گلایه ای نداشته باشند چون باید این اتفاق خیلی زودتر از این ها می افتاد. امیدوارم سال آینده نتایج خوبی کسب کنند و بنده نیز به عنوان یک هوادار در کنارشان خواهم بود.

 

 

پاسخی بگذارید