تاریخ: ۱۲:۵۳ :: ۱۳۹۷/۰۳/۱۰
نام نویسنده: مرتضی خالقی

خواندن خاطرات دوران کودکی و نوجوانی ستاره هایی که قرار است در روسیه ۲۰۱۸ برای رسیدن به جام جهانی تلاش کنند، جالب توجه خواهد بود.

به گزارش مازند اسپرت (مازند ورزش)،

در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه، بازیکنانی خواهند بود که خاطره سازی خواهند کرد ولی پیش از آنکه آنها بازیکن باشند، هواداران پرشور فوتبال هستند، بازیکنانی مثل هری کین، نیمار، خاویر هرناندس، علیرضا جهانبخش و … .همه آنها خاطراتی زیبا و غم انگیز از این بازی های زیبا در بالاترین سطح دارند؛”جام جهانی” .

سایت theweek در فاصله دو هفته تا آغاز رقابت های جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه به سراغ ستاره های سرشناس و جوان حاضر در این تورنمنت رفت تا پیرامون خاطرات آنها زمانی که فوتبالیست نبودند و تنها به عنوان یک هوادار پرشور بازی ها را تماشا می کردند، صحبت کند که یکی از این ستاره ها علیرضا جهانبخش امید اول ایرانی ها برای درخشش در روسیه است. در زیر خاطرات برخی از این بازیکنان در دوران نوجوانی و کودکی را می خوانید.

لوکا مودریچ (کرواسی)

“در زمان جام جهانی فرانسه، من ۱۳ ساله بودم و به همراه دوستان و خانواده، رقابت ها را در زادار تماشا کردیم. پس از هر پیروزی، خوشحال و خوشحال تر می‌شدم. در همین حین، این درخشش یک تبلیغ بزرگ برای کرواسی بود و حالا همه دنیا نام ما را می‌دانست. به خاطر دارم که رویای رسیدن به این سطح را داشتم.”

 

تیاگو آلکانتارا (اسپانیا)

اولین خاطرات من به جام جهانی ۱۹۹۴ بازمی‌گردد که پدرم (مازینیو) در آن به قهرمانی رسید. من فقط سه سال داشتم و هر چند بازی ها را به خاطر ندارم، این را یادم هست که او به خانه آمد و جشن گرفتیم. خیلی دقیق به خاطر دارم. همچنین فینال سال ۲۰۱۰ بین اسپانیا و هلند که اینیستا گلزنی کرد. مهم ترین لحظه تاریخ فوتبال اسپانیا مطمئنا همان لحظه بود. وقتی آندرس گلزنی کرد، هر چیزی که در اطراف ما بود به هوا پرتاب شد و تلویزیون هم در نهایت روی زمین افتاد.

 

علیرضا جهانبخش(ایران)

من خاطرات دقیقی از جام جهانی ۲۰۰۶ به خاطر دارم که در خانه با خانواده ام تماشا می‌کردیم. در همان حین که بازی را تماشا می‌کردیم، پدرم به من رو کرد و گفت:” این بزرگترین رویای من است، این که تو را با پیراهن تیم ملی در جام جهانی ببینم.” من آن موقع خیلی کم سن و سال بودم و هیچکدام از ما تصور نمی‌کرد که ۸ سال بعد من در جام جهانی بازی کنم. ولی رویای او مطمئنا به رویای من تبدیل شد.”

 

گابریل ژسوس (برزیل)

در سه جام جهانی قبلی، من خیابان های فاولا را رنگ می‌زدم تا رقابت ها را جشن بگیریم. در واقع این وظیفه من در قبال جامعه شده بود. امیدوارم که فرصت بازی کردن در روسیه را پیدا کنم و این هیجان و خوشحالی را به خوبی پاسخ دهم.

 

رادامل فالکائو (کلمبیا)

اولین خاطرات من از جام جهانی؟ گل فردی رینکون به آلمان در جام ۱۹۹۰٫ شاید ۴ ساله بودم. همه در کلمبیا جشن گرفتند و من هم آن را به خاطر دارم. در حقیقت، صحنه گل نیز در خاطرم هست. جام جهانی بعدی ۹۴ بود و بزرگتر شده بودیم و از آن به بعد همه رقابت ها را تماشا کرده ایم.

 

خاویر هرناندس (مکزیک)

اولین جامی که من به خاطر دارم، جام ۱۹۹۸ بود. الگوی بزرگ من، رونالدو در آن بازی می‌کرد. به خاطر زمان برگزاری بازی‌ها، گاهی باید سریعا کلاس های مدرسه ام را تمام می‌کردم و به خانه می‌دویدم تا بازی را تماشا کنم.

 

هری کین (انگلیس)

یادم هست که در جام جهانی ۲۰۰۲، رونالدینیو آن ضربه ایستگاهی دیدنی را به گوشه دروازه انگلیس فرستاد. هنوز هم آن روز من را آزار می‌دهد. این اولین خاطره من از جام جهانی بود و از آن به بعد همیشه رویایم بازی کردن در آن بوده است.

 

جولیان دراکسلر (آلمان)

اولین جام جهانی که دقیق به خاطر دارم، جام جهانی ۲۰۰۶ بود. شاید سال ۲۰۰۲ خیلی بچه سال بودم ولی جام جهانی ۲۰۰۶ که در آلمان برگزار شد، من و خانواده ام لحظه به لحظه اش را تماشا کردیم. تیم ملی آلمان تمام کشور را هیجان زده کرده بود و همه با دقت بازی هایش را تماشا می‌کردند.

 

پل پوگبا (فرانسه)

من پیروزی ۳-۰  فرانسه مقابل برزیل در جام جهانی ۱۹۹۸ را به خاطر دارم. من واقعا بچه سال بودم، ۶ یا ۷ سالم بود و در خانه بازی را تماشا می‌کردیم. به محض پیروزی فرانسه، ما بیرون رفتیم و روی ماشین‌ها می‌پریدیم. همه بوق می‌زدند و خوشحال بودند.

 

تیری هانری(مهاجم سابق فرانسه و مربی بلژیک)

اولین خاطره من از جام جهانی به ماریوس ترزو و گلزنی اش در نیمه نهایی ۱۹۸۲ مقابل آلمان غربی بازمی‌گردد. آنچه به خاطر دارم این است که در خانه می‌دویدم و همه چیز را می‌شکاندم. اصلیت ترزو به ایندیز غربی برمی‌گشت و ما در آن زمان، به ایندیز غربی سفر کرده بودیم. من ۵ ساله بودم و راستش را بخواهید، داشتم منفجر می‌شدم.

 

نیمار(برزیل)

اولین خاطره من از جام جهانی متعلق به سال ۱۹۹۴ است. هر چند دو ساله بودم ولی فکر می‌کنم به خاطر دارم که گل روماریو مقابل هلند را در تلویزیون تماشا کردم. سانتر ببتو و ضربه استثنایی روماریو را تماشا کردم. فوق العاده بود.

 

پاسخی بگذارید